Biometrische verificatie
Biometrische verificatie is een identificatiemethode die de unieke fysieke of gedragskenmerken van een persoon gebruikt om diens identiteit te bevestigen. Het omvat gezichtsherkenning, vingerafdruk, iris- of stemherkenning.
Biometrische verificatie is gebaseerd op het principe dat bepaalde fysieke of gedragskenmerken uniek zijn voor elk individu en moeilijk te vervalsen. In tegenstelling tot traditionele methoden die gebaseerd zijn op kennis (wachtwoord) of bezit (identiteitskaart), verifieert biometrie wat een persoon 'is', en biedt daardoor een hoger beveiligingsniveau.
Op het gebied van KYC-compliance en identiteitsverificatie op afstand is gezichtsbiometrie de meest verspreide modaliteit. Het maakt het mogelijk het gezicht van de klant te vergelijken met de foto op het identiteitsdocument zonder dat er specifieke apparatuur nodig is buiten een smartphone. Andere modaliteiten zoals vingerafdruk of irisherkenning worden ingezet in contexten met hoge beveiligingseisen.
De verwerking van biometrische gegevens wordt strikt gereguleerd door de AVG, die deze als gevoelige gegevens classificeert (artikel 9). Het verzamelen ervan vereist uitdrukkelijke toestemming of een specifieke rechtsgrondslag, en er moeten versterkte beveiligingsmaatregelen worden genomen voor de opslag en verwerking ervan.
Regelgeving
Praktijkvoorbeelden
- 1.Een bank-app stelt klanten in staat zich te authenticeren via gezichtsherkenning om toegang te krijgen tot hun rekeningen, waarbij het traditionele wachtwoord wordt vervangen door een snelle selfie.
- 2.Een luchthaven gebruikt biometrische verificatie door middel van irisherkenning bij geautomatiseerde controlepoorten, waardoor frequente reizigers snel en veilig kunnen passeren.
- 3.Een platform voor elektronische handtekeningen verifieert de identiteit van de ondertekenaar via vingerafdruk op de smartphone voordat de ondertekening van een hypotheekcontract wordt toegestaan.