Gezichtsherkenning
Gezichtsherkenning is een biometrische technologie die de gezichtskenmerken van een persoon vergelijkt met een referentiebeeld om diens identiteit te bevestigen. Het wordt breed ingezet bij processen voor identiteitsverificatie op afstand.
Gezichtsherkenning is gebaseerd op algoritmen van kunstmatige intelligentie die de gezichtsgeometrie analyseren: de afstand tussen de ogen, de neusvorm, de kaakcontouren en andere kenmerkende punten. Deze gegevens worden omgezet in een unieke numerieke vector (gezichtssjabloon) die kan worden vergeleken met de vector die uit een identiteitsdocument is gehaald.
In de context van KYC-compliance vindt gezichtsherkenning plaats na het vastleggen van het identiteitsdocument. De klant maakt een selfie of neemt een live video op, en het algoritme vergelijkt dit beeld met de foto op het document. Er wordt een gelijkenisscore berekend om vast te stellen of beide gezichten tot dezelfde persoon behoren.
De betrouwbaarheid van gezichtsherkenning hangt af van de beeldkwaliteit, de lichtomstandigheden en het vermogen van het algoritme om natuurlijke variaties te verwerken, zoals veroudering, het dragen van een bril of veranderingen in kapsel. Moderne oplossingen bereiken nauwkeurigheidspercentages van meer dan 99 % en integreren mechanismen voor biasdetectie om eerlijkheid tussen verschillende bevolkingsgroepen te waarborgen.
Regelgeving
Praktijkvoorbeelden
- 1.Bij het openen van een online bankrekening maakt de klant een selfie die automatisch wordt vergeleken met de pasfoto om te bevestigen dat het om dezelfde persoon gaat.
- 2.Een verzekeringsmaatschappij gebruikt gezichtsherkenning om de identiteit van een verzekerde te verifiëren bij een online schadeclaim, waarmee identiteitsfraude wordt voorkomen.
- 3.Een autoverhuurbedrijf vergelijkt het gezicht van de bestuurder met de foto op het rijbewijs voordat de sleutels worden overhandigd, waarmee de identiteitscontrole aan de balie wordt geautomatiseerd.